Een steviger positie voor oproepkrachten

Hoe en waarom van een oproepovereenkomst

Er is op dit moment geen wettelijk definitie van een oproepovereenkomst. Het betreft een flexibele vorm van arbeid waarbij de werknemer (de oproepkracht) geen vaste werktijden kent, maar pas aan de slag gaat als hij wordt opgeroepen. De gemeenschappelijke deler is dat de omvang van de arbeid en de tijdstippen waarop iemand moet werken niet of niet eenduidig zijn vastgelegd. En hier zit precies het probleem. Als een oproepkracht langer en regelmatiger voor een werkgever werkzaam is geweest, wordt de kans groter dat deze werknemer eigenlijk werkzaam is op basis van een volwaardige arbeidsovereenkomst met de rechten en verplichtingen die daarbij horen.

Wat gaat er met de WAB veranderen?

Volgens het kabinet is momenteel onduidelijk wanneer er sprake is van een oproepovereenkomst. De Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) moet daar verandering in brengen door de definitie van een oproepovereenkomst te verduidelijken. Er is straks sprake van een oproepovereenkomst als:

  • De omvang van de arbeid niet is vastgelegd als een aantal uren per tijdseenheid van ten hoogste een maand; of
  • De omvang van de arbeid niet is vastgelegd als een aantal uren per tijdseenheid van ten hoogste een jaar en het recht op loon is gelijkmatig gespreid over die tijdseenheid; of
  • De werknemer geen recht heeft op het naar tijdruimte vastgestelde loon als hij niet heeft gewerkt. Denk aan arbeidsovereenkomsten waarbij de loondoorbetalingsplicht over de eerste zes maanden schriftelijk is uitgesloten over de niet-gewerkte uren.

De nieuwe regels vanaf 2020

Als uw organisatie werknemers op basis van een oproepovereenkomst laat werken, gaan straks nieuwe regels gelden. U doet er goed aan er nú al kennis van te nemen en tijdig voor te sorteren op de wijzigingen.
  • Tijdig oproepen
  • Aanbod vaste arbeidsomvang
  • Hogere WW-premie
  • Korte opzegtermijn bij nulurencontracten